Kamica nerkowa – czym jest i jak sobie z nią radzić?30 listopada 2014

shutterstock_122050687

Kamica nerkowa to schorzenie, w którym w drogach moczowych występują nierozpuszczalne złogi (tzw. kamienie) powstające wskutek wytrącania się nadmiaru substancji chemicznych obecnych w moczu.

autor: lek. med. Jerzy Serafiński

Schorzenie to występuje szacunkowo u 5-7% populacji. Problemem tym w większym stopniu dotknięte są społeczeństwa wysoko rozwinięte. Jest to związane z wyższym spożyciem mięsa i soli kuchennej oraz częstszym występowaniem czynników ryzyka, np. otyłości. Ważną rolę w występowaniu kamicy nerkowej mają predyspozycje genetyczne. Od dawna obserwuje się zwiększone ryzyko wystąpienia objawów kamicy u osób, których bliscy cierpieli na tę chorobę. Ponadto kamica nerkowa występuje częściej u mężczyzn (10-12%), niż u kobiet (5%). Szczyt zachorowań występuje w wieku 30-40 lat, u kobiet dodatkowo w wieku 50-65 lat.

Rodzaje kamieni nerkowych

Kamienie nerkowe najczęściej tworzą się:

  • ze związków wapnia (kamienie wapniowe),
  • ze związków zwanych szczawianami (kamienie szczawianowe),
  • ze związków fosforanów (kamienie fosforanowe),
  • ze związków kwasu moczowego (kamienie moczanowe),
  • rzadziej z cystyny (kamienie cystynowe).

Zwykle kamienie nerkowe nie składają się tylko z jednej substancji, ale występują jako połączenie kilku związków. U osób dorosłych spotyka się następujące połączenia związków:

  • najczęściej, bo u ok. 60% osób cierpiących na kamicę, kamienie zbudowane są ze związków wapnia i szczawianów (tzw. wewelit),
  • u ok. 11% osób chorych kamienie składają się ze związków fosforanów, wapnia oraz szczawianów,
  • w 10% przypadków kamienie zawierają głównie związki kwasu moczowego,
  • u ok. 9% osób cierpiących na kamicę występują tzw. kamienie struwitowe składające się z fosforanu magnezowo-amonowego; ich pojawienie się związane jest z częstymi zakażeniami dróg moczowych,
  • najrzadziej występują kamienie zbudowane z cystyny (<1% przypadków); występują u osób, których nerki wydalają do moczu zbyt duże ilości cystyny; jest to schorzenie genetyczne, na szczęście rzadko występujące.