Jak dobierać perfumy?17 maja 2010

Idealny zapach powinien współgrać z naszym wyglądem, charakterem ubierania się oraz stylem życia. Nie należy sugerować się opiniami innych, jedynie własnym upodobaniem. Odpowiednio dobrana woń poprawia samopoczucie, łagodzi napięcia i zmęczenie.

Perfumy stosowano już w starożytności. Nie były to wyrafinowane kompozycje, ale proste, naturalne zapachy pozyskiwane z roślin. Wówczas perfumom przypisywano mistyczne właściwości, a dostęp do ich receptur, wytwarzania i stosowania miały jedynie grupy społeczne o najwyższym statusie, czyli kapłani i lekarze. Dlatego produkowanie pachnideł kojarzono z wiedzą medyczną. Proces tworzenia perfum był bardzo żmudny i pracochłonny. Polegał na ręcznym wyciskaniu pod prasą ogromnych ilości płatków kwiatów, z których pozyskiwano niewielką ilość cennego ekstraktu. Dziś, choć tworzenie perfum stało się przemysłem, samo wymyślanie kompozycji zapachowych nie zatraciło charakteru sztuki, której tajniki dostępne są jedynie wybranym.

Przedpołudnie najlepsze

Najlepszą porą na dobranie odpowiednich perfum jest przedpołudnie, ponieważ w tym czasie zmysł węchu jest najbardziej wrażliwy. Zapach jest dobrze dobrany, jeśli po kilku dniach używania nie czujemy go na sobie. Staje się wtedy nieodłączną częścią nas, jest jak druga skóra. Co jakiś czas perfumy należy zmieniać, ponieważ węch to zmysł reagujący na nowości i po upływie ok. trzech miesięcy stosowania tego samego zapachu nasz partner już go nie czuje. Perfumy wcieramy w miejsca, gdzie tuż pod skórą pulsuje krew, czyli na przykład: przeguby dłoni (wewnętrzną stronę nadgarstków), zgięcia w łokciach i kolanach, dekolt, szczególnie przestrzeń między piersiami, szyję, skórę za uszami. Ciepło krążącej w żyłach krwi powoduje, że aromat harmonijnie łączy się z naturalną wonią skóry. Tempo parowania jest zależne od temperatury ciała i może różnić się nawet pomiędzy jedną a drugą ręką. Trwałość perfum zależy od wielu indywidualnych czynników: fizjologii, kwasowości i temperatury skóry, odżywiania, samopoczucia psychicznego i fizycznego. Wpływ mają na to również same składniki – zapachy ciężkie, korzenne i zmysłowe są trwalsze od lekkich i ulotnych.
Osoby o cerze śniadej i tłustej powinny dobierać zapachy niezbyt intensywne, ponieważ na ich ciele łatwiej się one utrwalają. Natomiast przy cerze suchej i jasnej wskazane są zapachy skondensowane, inne szybko wietrzeją. Do ludzi stanowczych i pewnych siebie pasują perfumy mocne i intensywne, a do osób delikatnych – zapachy lekkie i słodkie. Nie należy oceniać perfum rozpylonych na ubraniu, ponieważ tkaniny różnie przyjmują woń i czasami zniekształcają zapachy.

Rodzina zapachów

Zasadą jest, że nie testuje się więcej niż trzy rodzaje perfum, gdyż oszołomiony zapachami zmysł węchu nie będzie poprawnie odczytywał kolejnych. Aby odczuć właściwy dla danego zapachu bukiet, należy odczekać ok. 15 minut, ponieważ wcześniej odparowują najbardziej ulotne związki i spirytus. Każdy człowiek ma swój specyficzny zapach, dlatego nie należy się dziwić, że te same perfumy na dwóch różnych osobach pachną zupełnie inaczej. Najlepiej przechowywać perfumy w chłodnym i ciemnym miejscu – są trwalsze. Szukając ulubionej woni, warto odwołać się do najprostszego podziału na następujące rodziny: orientalne, owocowe, kwiatowe, drzewne, zielone.

Kwiatowe – przeważają w nich nuty kwiatów, jak: jaśmin, róża, fiołek, tuberoza, narcyz, konwalia, bez, geranium, ylang-ylang. Spotyka się perfumy oparte zarówno na nucie jednego kwiatu, jak i na bukietach. Może być łączona z aldehydami, a także z akcentami morskimi, drzewnymi lub zielonymi.

Owocowe – podstawę tej grupy stanowią olejki eteryczne otrzymywane przez zimne tłoczenie owoców, takich jak: bergamotka, cytryna, pomarańcza, mandarynka, grejpfrut, a także kwiatów. Są to zapachy świeże i lekkie, o charakterze odświeżającym, delikatnym, stymulującym i energetyzującym.

Zielone – to grupa soczystych i świeżych zapachów złożonych z zielonych liści i traw.

Orientalne – grupa określana jako zapachy ambrowe. Składają się na nią nuty delikatne, pudrowe, waniliowo-słodkie, cynamonowo-korzenne oraz rodzynkowo-owocowe. Pochodzą z wyciągów z wanilii, balsamów roślinnych oraz żywic, takich jak: benzoe, tolu i labdanum. Zapachy należące do tej rodziny określane są jako zmysłowe, otulające, uwodzicielskie. Dominuje w nich akord słodko-korzenny, ciepły, bardzo trwały. Drzewne – ciepłe i bogate nuty drzewa sandałowego, drzewa gwajakowego, paczuli, wytrawne cedru lub wetiweru.