Analiza rozpuszczalności kwasu salicylowego w rozpuszczalnikach olejowych17 października 2017

receptura_foto

Kwas salicylowy jest obecnie jednym z częściej stosowanych związków chemicznych w recepturze. Znajdziemy go w składzie różnorodnych postaci leków, tj. maści, roztworów, pudrów płynnych czy roztworów olejowych.

autorka: mgr farm. Sylwia Żurek
wykładowca w Medycznym Studium Zawodowym

We współczesnej aptece pomimo wciąż rosnącego asortymentu preparatów gotowych nadal ważną rolę odgrywa wykonywanie leków. Jeżeli chodzi o surowce recepturowe, z których przyrządza się medykamenty, należy zwrócić uwagę na ich zmienność na przestrzeni czasu. Kiedyś używało się nieco innych substancji niż obecnie. Pewne surowce są już wycofywane z obrotu albo po prostu niedostępne. Czasem zdarza się tak, że opracowana zostaje technologia wykonania leku z danym składnikiem w taki sposób, że omawiany lek jest na tyle trwały w czasie, że możliwe jest wprowadzenie go do obrotu jako lek gotowy, w związku z czym nie ma już konieczności wykonywania go na krótko przed użyciem. Wraz z upływem czasu zmieniają się również same przepisy na leki recepturowe zadawane przez lekarzy. Można więc rzec, że współczesna receptura zmienia się i dostosowuje do potrzeb samych pacjentów.

Istnieje jednak grupa substancji recepturowych, które stosujemy równie często jak kiedyś. Do tej grupy niewątpliwie należy kwas salicylowy, który był już omawiany w kontekście niezgodności mieszanek płynnych zawierających w swoim składzie również detreomycynę.

Według monografii szczegółowej Farmakopei Polskiej VIII kwas salicylowy to biały lub prawie biały krystaliczny proszek albo białe lub bezbarwne igiełkowate kryształy. Jest trudno rozpuszczalny w wodzie, łatwo zaś rozpuszczalny w etanolu 96%. Pod względem chemicznym należy do beta-hydroksykwasów, jest pochodną kwasu benzoesowego. Głównym źródłem tej substancji w naturze jest wierzba biała (Salix alba), kiedyś izolowano ją z kory (Salicis cortex), obecnie otrzymywany jest drogą syntetyczną.

Kwas salicylowy wykazuje przede wszystkim działanie antyseptyczne i z tego względu jest dodatkiem do różnorodnych postaci leków recepturowych. Nie tylko działa na organizm ludzki, ale zwiększa również trwałość wykonanego leku. Wspomnieć należy również jego działanie odkażające, przeciwzapalne oraz keratolityczne w stężeniach powyżej 10%.

Prześlij dalej