Łagodzenie bólu migrenowego14 listopada 2016

shutterstock_241533844a

Migrena jest najczęściej występującą chorobą neurologiczną, gdyż dotyczy ponad 10% osób dorosłych, ale także dzieci i młodzieży. Występuje częściej u kobiet (12-14 proc. populacji) niż u mężczyzn (6-8 proc.). Zgodnie z klasyfikacją Międzynarodowego Towarzystwa Bólów Głowy IHS (ang. International Headache Society) rozróżniamy siedem postaci migreny, ale najczęściej spotykane są jej dwa rodzaje: migrena z aurą i bez aury.

autorka: dr n. farm. Paulina Mączka
farmakolog

Cechą charakterystyczną migreny jest okresowość jej występowania. Napady bólu są przeważnie jednostronne, zlokalizowane za gałką oczną, w obrębie czoła i skroni. Mają one charakter pulsujący, rwący, tętniący. W opinii pacjentów ból migrenowy, spośród najczęściej występujących bólów, oceniany jest jako najsilniejszy i jeden z najbardziej uciążliwych[1]. Częstość napadów, ich długość i nasilenie są bardzo różne. Mogą trwać 4-72 godzin, a co trzecia osoba cierpi na atak trwający od 1-3 dni. Ból może pojawiać się sporadycznie (kilka razy w życiu) lub powtarzać się cyklicznie (1-4 razy w miesiącu). Towarzyszą mu najczęściej nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na bodźce zewnętrzne.

Pacjenci zgłaszający się z problemem najczęściej oczekują od farmaceuty pomocy w zakresie złagodzenia dokuczliwych dolegliwości bólowych oraz poprawy złego samopoczucia wywołanego przez negatywny wpływ migreny na jakość życia. Celem postępowania farmakologicznego w napadzie migreny jest możliwie szybkie przerwanie zarówno bólu, jak i zmniejszenie nasilenia i liczby towarzyszących objawów wegetatywnych. Bardzo ważną kwestią przy wyborze odpowiedniego preparatu jest jego skuteczność utożsamiana z szybkością osiągnięcia stężenia terapeutycznego, a tym samym ustąpienia dolegliwości bólowych oraz bezpieczeństwo stosowania. Nie bez znaczenia pozostaje także droga podania leku, jego dostępność dla pacjenta oraz koszt wdrożonej terapii.

W leczeniu napadów migreny o nasileniu lekkim i umiarkowanym lekami pierwszego wyboru są preparaty zawierające pojedyncze bądź połączone substancje z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Wśród nich najczęściej wybieranymi lekami są: kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, paracetamol, diklofenak i metamizol sodowy.

Według wytycznych Europejskiej Federacji Towarzystw Neurologicznych EFSN (ang. European Federation of Neurological Societies) z 2009 r.[2] lekami pierwszego rzutu w leczeniu migreny są substancje z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, często wzmocnione dodatkiem kofeiny.

Kwas acetylosalicylowy to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu przeciwgorączkowym, przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Jego działanie polega głównie na hamowaniu cyklooksygenaz: konstytutywnej (COX-1) odpowiedzialnej za syntezę prostaglandyn spełniających funkcje fizjologiczne oraz indukowalnej (COX-2) odpowiedzialnej za syntezę prostaglandyn prozapalnych w miejscu zapalenia. Wywiera głównie obwodowe działanie przeciwbólowe, szczególnie w bólach powodowanych przez rozległy stan zapalny.

Prześlij dalej