Badanie poziomu witaminy D39 kwietnia 2016

shutterstock_174192791

Coraz częściej wśród szerokiej populacji we wszystkich grupach wiekowych odnotowuje się niedobór witaminy D. Jest on związany w naszym klimatem. Konsekwencją długiego okresu jesienno-zimowego, a co za tym idzie – niedoboru światła słonecznego, jest brak efektywnej syntezy witaminy D w skórze.

autorka: dr n. farm. Arleta Matschay
Pracownia Farmacji Praktycznej, Katedra i Zakład Technologii Postaci Leku, Wydział Farmaceutyczny, Uniwersytet Medyczny im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu

Prawie 90% witaminy D (endogenna) w organizmie zostaje syntezowane w skórze pod wpływem promieniowania UVB (290-320 nm) z 7-dehydrocholesterolu w cholekalcyferol, który następnie przekształcany jest w wątrobie w 25(OH)-cholekalcyferol (kalcydiol), w nerkach zaś ulega dalszej hydroksylacji do 1,25-(OH)2-cholekalcyferolu (kalcytriol). Z kolei niedostateczna podaż egzogennej witaminy D przyjmowanej z posiłkami jako witamina D2 (ergoklacyferol) występującej w roślinach i grzybach oraz D3 (cholekalcyferol) obecnej w produktach bogatych w tłuszcze i rybach morskich, jest często spowodowana nieprawidłowym zbilansowaniem diety i niewłaściwymi preferencjami żywieniowymi. Deficyt witaminy D może mieć znaczące konsekwencje zdrowotne (ryzyko rozwoju chorób: w układzie kostnym, nowotworów złośliwych czy chorób autoimmunologicznych oraz dermatologicznych, układu krążenia, a także skłonności do infekcji wirusowych czy bakteryjnych), dlatego musi zostać we właściwy sposób korygowany.

Początkowo niedobór witaminy D w organizmie nie jest odczuwalny dla pacjenta, a jej deficyt często jest diagnozowany w sposób przypadkowy w toku rozpoznawania przyczyn wielu schorzeń. Kiedy zatem konieczne jest prowadzenie regularnych konsultacji lekarskich i badań diagnostycznych oznaczających poziom witaminy D w organizmie, czyli stężenia 25 hydroksywitaminy D w surowicy? Przede wszystkim w celu zdiagnozowania przyczyny niedoborów u pacjentów z następującymi dolegliwościami:

  • krzywica,
  • osteoporoza,
  • zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej o różnej etiologii,
  • bóle stawowo-mięśniowe,
  • nadczynność czy niedoczynność przytarczyc,
  • przyjmujących przewlekle glikokortykosteroidy (w dawce min. 7 mg prednizonu/dobę), leki przeciwdrgawkowe, antyretrowirusowe czy ketokonazol,
  • w przypadku wystąpienia nieprawidłowego trawienia czy wchłaniania (np. w przebiegu celiakii czy mukowiscydozy),
  • przewlekłe choroby nerek, np. po przeszczepach,
  • niewydolność wątroby (w tym cholestaza),
  • WZW typu C,
  • choroby ziarniniakowe (gruźlica, sarkoidoza),
  • nowotwory złośliwe,
  • choroby autoimmunologiczne (SM, łuszczyca, RZS, toczeń rumieniowaty układowy),
  • choroby alergiczne (w tym astma, AZS),
  • choroby układu krążenia, np. w przebiegu nadciśnienia tętniczego, otyłości (u otyłych nadmiar tkanki tłuszczowej kumuluje witaminę D).

Prześlij dalej