Morwa biała10 lutego 2016

shutterstock_142065250a

Przez stulecia stosowana była w chińskiej medycynie naturalnej, dziś badamy jej właściwości i doceniamy ją na nowo. Ekstrakty z liści morwy białej wykazują bowiem duży potencjał w leczeniu wspomagającym chorób układu krążenia, otyłości i cukrzycy.

autorka: mgr farm. Anna Jakowska

Morwa biała (Morus alba) jest rośliną tradycyjnie uprawianą w Chinach, Korei oraz Japonii. Medycyna chińska wykorzystuje od dawna zdrowotne właściwości korzeni, liści i owoców tego drzewa, a owoce morwy obecne są w diecie mieszkańców tych regionów. Liście Morus alba stanowią przysmak gąsienic jedwabnika morwowego pierwotnie zamieszkującego rejony wschodniej Azji, a obecnie hodowanego także w wielu krajach europejskich w celu pozyskiwania naturalnego jedwabiu. Wraz z rozwojem jedwabnictwa morwę przywieziono także do Polski (X-XII w.), powszechnie spotkać ją można w parkach i przy drogach. W Polsce jej pędy i liście zaczynają rozwijać się w maju. Liście są naprzemianległe, gładkie lub ząbkowane. Owoce dojrzewają w lipcu, podobne są do malin i mogą przybierać różne barwy wynikające z odmian gatunkowych: białe, czerwone i czarne.

Liście morwy zawierają liczne związki biologicznie czynne, m.in. flawonoidy (kwercetyna, rutyna), fitosterole (ß-sitosterol, glukozyd ß-D-sitosterolu), olejki eteryczne, kwasy (octowy, propionowy, walerianowy, salicylowy), aminokwasy (kwas asparaginowy i glutaminowy), witaminy (A, B1, B2, C), mikroelementy (cynk, miedź, bor, mangan, żelazo). Ponadto morwa zawiera alkaloid 1,5 dideoksy-1,5-imino-D-sorbitol (DNJ) oraz jego pochodne. Związki te występujące w liściach i korzeniach wykazują właściwości przeciwcukrzycowe.

Liczne badania kliniczne wskazują, że swoisty alkaloid DNJ:

  • jest skutecznym inhibitorem alfa-glukozydazy, w jelicie cienkim DNJ wiąże się z jej centrum aktywnym, spowalniając rozkład zawartej w żywności skrobi na cukry proste (glukozę), prowadząc tym samym do obniżenia poposiłkowej hiperglikemii,
  • prowadzi do wzrostu stężenia adiponektyny, która zwiększa wrażliwość tkanki mięśniowej i komórek wątroby na insulinę, zwiększając tym samym insulinowrażliwość tkanek; zmniejszona wrażliwość tkanek na działanie insuliny uznawana jest za kluczowy mechanizm patogenetyczny zespołu metabolicznego,
  • ma wpływ na zmiany w stężeniu cholesterolu frakcji LDL i HDL oraz triglicerydów.

Dowiedziono ponadto, że etanolowy ekstrakt z liści morwy może przeciwdziałać otyłości. Koreańscy naukowcy (Oh i wspólnicy) wykazali, że ekstrakt z morwy podawany przez 32 dni myszom z otyłością dietozależną powodował obniżenie masy zwierząt. Natomiast niski poziom adiponektyny (hipoadiponektynemia) towarzyszący otyłości przyczynia się do rozwoju insulinooporności i jest istotnym czynnikiem ryzyka wystąpienia cukrzycy oraz nadciśnienia tętniczego.

Prześlij dalej