POChP – przewlekła obturacyjna choroba płuc29 stycznia 2015

shutterstock_198678023b

Specjaliści zajmujący się chorobami układu oddechowego biją na alarm. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) stała się trzecią przyczyną zgonów na świecie, po chorobach sercowo-naczyniowych (według WHO).

autorka: dr n. med. Katarzyna Wrotek
specjalista chorób wewnętrznych, alergolog, członek Polskiego Towarzystwa Alergologicznego

W przypadku POChP brakuje niestety dobrych danych epidemiologicznych. Nie wiadomo, ile dokładnie osób cierpi z jej powodu, ponieważ wielu kaszlących palaczy papierosów nigdy w życiu nie robiło spirometrii. Szacuje się, że co czwarty palacz po 40. r.ż. ma cechy zwężenia oskrzeli. WHO określa częstość występowania POChP na świecie na 210 mln chorych. W przeszłości zdecydowanie częściej chorowali i umierali z powodu tej choroby mężczyźni. Jednak w związku z coraz większą liczbą palących kobiet statystyki się zdecydowanie zmieniają. Szacuje się, że w Polsce choruje około 10% Polaków po 40. r.ż. W latach 1999-2000 z powodu POChP w naszym kraju umarło 2,6% mężczyzn i 1,3% kobiet. Na pierwszym miejscu wśród przyczyn choroby zdecydowanie plasuje się palenie tytoniu (papierosy, fajki, cygara), zarówno czynne jak i bierne. Inne przyczyny to zanieczyszczenie powietrza i niedobór alfa1-antytrypsyny. W odpowiedzi na wdychane szkodliwe cząstki i gazy w układzie oddechowym rozwija się przewlekły stan zapalny prowadzący do trwałego zwężenia oskrzeli.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest nieuleczalna. Rozwija się powoli, często całymi latami. Objawy pojawiają się stopniowo i często są lekceważone – „szybciej się męczę, pewnie z powodu wieku” lub „normalnie kaszlę, tak jak wszyscy”. Coraz częściej dokucza zadyszka i gorsza tolerancja wysiłku. Rano odkrztuszana jest wydzielina. Nieleczona choroba prowadzi do pojawienia się duszności zarówno w czasie wysiłku jak i spoczynku. POChP to nie tylko choroba płuc i oskrzeli. Początkowo stan zapalny rozwija się w ścianie oskrzeli i w pęcherzykach płucnych, prowadząc do ich zniszczenia. Z upływem czasu proces destrukcji obejmuje naczynia krwionośne biegnące między pęcherzykami płucnymi i pojawia się problem z transportem tlenu do innych części organizmu. Zaczyna chorować niedotleniony mięsień sercowy (zaburzenia rytmu i choroba niedokrwienna), pojawiają się problemy z pamięcią i koncentracją (niedotleniony mózg), słabną i szybciej męczą się niedotlenione mięśnie. Chory staje się cały organizm. Z powodu tak licznych dolegliwości pacjenci skarżą się na obniżony nastrój często prowadzący do depresji.

Podstawowym badaniem w diagnostyce POChP jest spirometria. Niezbędnym warunkiem rozpoznania choroby jest wykonanie badania przed i po podaniu leku rozszerzającego oskrzela (najczęściej 400 mcg salbutamolu) i stwierdzenie dla wskaźnika FEV1%FVC wartości mniejszej niż 70%. U kogo należy rozważyć wykonanie badania? U każdej osoby w wieku powyżej 40 lat zgłaszającej przewlekły kaszel, odkrztuszanie wydzieliny, duszność.

Prześlij dalej