Zawodowe płaskostopie21 października 2014

shutterstock_192528974

Płaskostopie bez wątpienia możemy traktować jako chorobę zawodową farmaceutów. Długie godziny spędzone w pracy w pozycji stojącej sprawiają, że stopy stają się zmęczone, przeciążone i z czasem mogą przybierać obraz stopy płaskiej. Dolegliwość ta przez ortopedów traktowana jest jako wada postawy. Częstość rozpoznań tej deformacji pozwala zakwalifikować ją do chorób cywilizacyjnych.

autor: lek. med. Michał Zawiślak
specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu

Bóle i kurcze łydek, śródstopia, przodostopia, przewlekłe stany zapalne tej okolicy, tworzące się na stopie modzele skórne – wszystkie te dolegliwości świadczą o nieprawidłowym rozłożeniu ciężaru ciała na stopie. Najczęstszą przyczyną tych zmian jest wspomniane płaskostopie. Wynika ono z zaburzenia biomechaniki więzadeł i mięśni, odpowiedzialnych za utrzymanie trzech łuków stopy: dwóch dynamicznych – podłużnego przyśrodkowego i podłużnego bocznego oraz łuku statycznego poprzecznego przedniego, które wykształcają i podtrzymują sklepienie stopy. Wspomniane struktury tworzą trójkąt podparcia stopy, w skład którego wchodzą: guz piętowy oraz głowy I i V kości śródstopia. Zdrowa stopa opiera się o podłoże przez wymienione elementy anatomiczne. Rozluźnienie więzadeł powoduje, że łuki podparcia opadają i stopa niefizjologicznie przywiera do podłoża swą całą powierzchnią.

Płaskostopie może być wrodzone, a także może wykształcić się z wiekiem. U dorosłych rozróżniamy dwa rodzaje płaskostopia: podłużne, które wynika z rozluźnienia łuku dynamicznego przyśrodkowego i poprzeczne, najczęściej spotykane, w którym rozluźnieniu ulega łuk poprzeczny przedni. Nie należy zapominać, że często obie wady występują jednocześnie. Częściej wadę tę spotyka się u kobiet, zwłaszcza w okresie menopauzy, kiedy obniża się poziom estrogenów, hormonów odpowiedzialnych za prawidłowe napięcie tkankowe.

Prześlij dalej