Kiedy w zespole bardzo się różnimy…25 czerwca 2013

kiedy-w-zespole-bardzo-sie-roznimy

Zależy nam, aby codzienne kontakty ze współpracownikami przebiegały w jak najlepszej atmosferze. Czasami jednak jesteśmy w sytuacji, w której może być nam trudno się porozumieć. Są na przykład zespoły, w których między współpracownikami są duże różnice wieku lub kompetencji

Często różnica wieku, doświadczeń życiowych i zawodowych może być w zespole duża, co czasami generuje problemy, którym jednak możemy zapobiec. Kiedy w jednej aptece pracują osoby starsze, z dużym doświadczeniem i młode zaraz po studiach zdarzają się sytuacje, kiedy obie strony nie bardzo chcą się nawzajem słuchać. Co więcej bywa, że to osoba młoda ma większe kompetencje lub zajmuje wyższe stanowisko niż osoba dużo starsza. Takie różnice mogą generować konflikty, czy poczucie frustracji. Tymczasem różnice wieku i kompetencji nie muszą być problemem. Umiejętne poradzenie sobie w tej sytuacji może doprowadzić do rozwoju całego zespołu i do tego, że atmosfera w pracy będzie miła i rozwijająca.

Jak tego dokonać?

 

Każdy jest wartościowy

Praca w zróżnicowanym zespole może utrudniać pokazanie swoich atutów oraz maksymalne wykorzystywanie swoich kompetencji. Często zamiast próbować się dogadać ustępujemy osobie starszej (ze względu na szacunek dla wieku), albo zaczynamy konflikt, bo mamy poczucie, że nikt nas nie słucha. Tymczasem właśnie praca w zróżnicowanym zespole może przynieść większe korzyści dla wszystkich oraz dla placówki. Zadziała tu efekt synergii – każdy wnosi do pracy inną wartość. Według badań osoby starsze, mimo, że pracują trochę wolniej są dokładniejsze i bardziej cierpliwe. Mają też bardzo dobre, spokojne podejście do pacjentów, szczególnie tych w podeszłym wieku. Za to osoby młode są kreatywne, nie boją się zmian, szybko dostosowują się do nowych sytuacji i potrafią robić kilka rzeczy na raz, ze względu na większą podzielność uwagi.

Dlatego warto spróbować nie tylko uczyć się od siebie nawzajem, ale doceniając swoje mocne strony i słuchając się nawzajem pozwalać współpracownikom je wykorzystywać.

 

Wzajemne korzyści

Pracę w zespołach i wzajemne uczenie badało wielu naukowców. Na szczególną uwagę zasługują badania i wnioski wysnute przez Margaret Mead. Stworzyła ona koncepcję uczenia się w różnej konfiguracji pokoleniowej.

I tak, zauważyła, że najczęstsza jest sytuacja, kiedy starsze osoby uczą dzieci, rzadziej za to uczą osoby młodsze od siebie. Tymczasem to duża strata. Bardziej doświadczone osoby, dłużej pracujące w branży mogłyby nauczyć zawodu młodszych adeptów.

Druga sytuacja występuje, gdy młodsze osoby uczą starsze, co w dzisiejszych czasach może zdarzać się nierzadko. Zwłaszcza przy szybkich zmianach technologicznych i informatycznych, które często ułatwiają życie zawodowe w każdej branży. I trzecia sytuacja, gdy osoby młodsze i starsze, mniej doświadczone z bardziej doświadczonymi, lepiej wykształcone z mniej wykształconymi wymieniają się wiedzą. Jest to sytuacja obustronna, każdy daje i każdy korzysta. Istnieją sposoby uczenia się, jak mentoring, coaching. Podkreślam także sensowność szkoleń zespołowych, treningów interpersonalnych co może zapewnić optymalną drogę rozwoju dla apteki w danym momencie.

 

Kiedy jesteśmy najmłodsi

Jeśli jesteśmy najmłodszym pracownikiem to postarajmy się nie uprzedzać do starszych współpracowników.
Pamiętajmy, że znajomość najnowszych technologii, choć istotna, jest jednym z wielu elementów ważnych w pracy. Nie bójmy się przekazywać nowych pomysłów na usprawnienie pracy.

Nasze uwagi są bardzo cenne, szczególnie, że z racji wieku często nie boimy się proponować rozwiązań nowatorskich, czy niestandardowych. Pamiętajmy, że od starszych osób warto czerpać doświadczenie – osoba, która pracuje wiele lat, miała kontakt z wieloma pacjentami, także tymi trudnymi i wypracowała swoje, skuteczne, metody postępowania.

 

Wartość wieku

Kiedy to my jesteśmy najstarsi pamiętajmy, że wiele zależy od nas. Oddawanie inicjatywy innym może sprawić, że poczujemy frustrację. Dlatego warto wyrażać swoje zdanie w spokojny sposób, bez złości. Pamiętajmy, że osoby starsze mają bogate doświadczenie, także życiowe, z którego warto korzystać.

Doceńmy swoją dojrzałość życiową, która pozwala z rozwagą podejmować decyzje nie przejmując się rzeczami nieistotnymi. Pamiętajmy, że starsi pracownicy są spokojniejsi, potrafią ustawić sobie hierarchię zadań, nie rozpraszając się drobiazgami.

Jesteśmy także wartościowym mentorem – nie bójmy się podpowiadać młodszym, jak najlepiej odnaleźć się w pracy. Warto także korzystać z pomocy młodszych – poczują się dowartościowani, kiedy spytamy ich o zdanie.

 

Wysokie kompetencje i młodość

Jeśli jesteśmy młodsi, ale mamy wyższe kompetencje ważne jest, aby wprowadzać zmiany, czy radzić pracownikom w sposób nieagresywny i pełen szacunku. Otóż przy takiej różnicy kompetencji może dochodzić do rywalizacji i niezdrowej konkurencji, oraz gry w „kto ma rację”. Spróbujmy zastosować konstruktywne postępowanie np.: zaproponujmy szefowi swój pomysł na rozwiązanie jakiegoś problemu i powiedzmy, że chcemy to przedstawić współpracownikom sami.

Idealnie byłoby, żebyśmy spokojnie i racjonalnie przekonali zespół do przyjęcia naszego pomysłu. Nie bójmy się nieufności czy krytyki – może wspólnie uda się wymyśleć rozwiązanie łatwiejsze do przyjęcia? Ważne jest jednak, żebyśmy mieli wsparcie w szefie, gdyż to on jest ostateczną instancją przy podejmowaniu decyzji.

 

Doświadczony pracownik

Jesteśmy starsi i mamy wyższe kompetencje i władzę, ale młodsi nie chcą korzystać z naszej wiedzy, bo uważają, że wiedzą lepiej?

W takim przypadku sytuacja się komplikuje. Jeśli młodsza osoba jest przekonana o swoich racjach, a jednocześnie naszym zdaniem generuje poważne problemy, to warto zaproponować jej system „naprawczy” czyli kilka celów jakie dana osoba powinna osiągnąć (np. poprawa relacji z pacjentami) oraz sposobów ich osiągnięcia. Znając procedurę działań można stworzyć nową jakość pracy tej osoby.

 

Jedyna osoba starsza

Jeśli jesteśmy jedyną starszą osobą w zespole to postarajmy się nie przerażać młodym zespołem. Lęk przed młodszymi może powodować alienowanie się. Pewnie, że obie ze stron mogą się czasem czuć niezręcznie, ale nie musi tak być. Inicjując tematy rozmów, czy dzieląc się ogromną wiedzą zdobytą przez lata, wypracujemy autorytet i nabierzemy pewności siebie.

 

Prześlij dalej