Rola luteiny w procesie widzenia3 lipca 2012

Praca przy komputerze, wielogodzinne oglądanie telewizji, czytanie przy złym oświetleniu, to dla wielu z nas codzienność. Do czynników wpływających negatywnie na poprawne widzenie doliczyć należy jeszcze promieniowanie UV, palenie papierosów i niedobór przeciwutleniaczy w organizmie. Statystyki są alarmujące – problemy ze wzrokiem ma już ponad 70% osób aktywnych zawodowo.

Plamka żółta odgrywa bar­dzo ważną rolę w procesie widzenia. Jej obszar jest najważniejszą częścią siatkówki oka, miejscem dużej koncentracji czopków – komórek odpowiedzial­nych za ostre widzenie szczegó­łów. W momencie obserwowania jakiegoś przedmiotu jego obraz pada właśnie na obszar plamki żółtej, czyli strefę najostrzejsze­go widzenia.

Promieniowanie ultrafioletowe i niebieskie oraz powstawanie wolnych rodników wpływają negatywnie na jej funkcjonowanie. Wolne rodniki (bardzo reaktywne chemicznie) powstają w wyniku intensywnego metabolizmu komórek światło­czułych i jeśli siatkówka oka jest zdrowa, ilość unieszkodliwionych wolnych rodników jest równa ilości nowo powstających. W mo­mencie, gdy dochodzi do większej ekspozycji oka na promieniowanie UV i światło niebieskie, zwięk­szona ilość rodników uszkadza komórki siatkówki, powodując ich obumarcie. Wolne rodniki uszka­dzają błony komórkowe, odpo­wiadają za starzenie organizmu i inicjują choroby degeneracyjne, między innymi zaćmę.

Luteina jest karotenoidem natu­ralnie występującym w roślinach, pełni pomocniczą funkcję w pro­cesie fotosyntezy. Jej bogatym źródłem są owoce i warzywa: szpinak, brokuły, włoska kapu­sta, seler, por, dynia, brukselka, brzoskwinie. Występuje ona w przyrodzie w dwóch formach: niezestryfikowanej (wolnej) oraz w postaci estrów luteiny. Ludzka dieta dostarcza luteinę głównie w jej wolnej formie.

Badania dowiodły, że posiada ona większą biodostępność niż jej zestryfi­kowana postać. W organizmie człowieka luteina występuje nato­miast w fotoreceptorach plamko­wych siatkówki oka, biorąc udział w absorpcji światła. W swojej strukturze chemicznej zawiera podwójne wiązania, które absorbują światło. Jest ona zatem naturalnym filtrem dla fototoksycznego pro­mieniowania niebieskiego i UV.

Luteina zmniejsza dostęp światła niebieskiego do delikatnych struktur oka i tym samym hamuje powstawanie wol­nych rodników odpowiadających za szereg zmian patologicznych:

  • pogorszenie widzenia central­nego i widzenia kolorów,
  • trudności w czytaniu,
  • zaćmę,
  • ślepotę.

Organizm ludzki nie jest w stanie sam wyprodukować luteiny, stąd tak ważna jest zrównoważona dieta bogata w zielone warzywa (źródło luteiny) oraz antyoksydan­ty (witaminy E, C, cynk, kwasy DHA) „wymiatające” wolne rodni­ki. Badania wykazały, iż dzienne spożycie luteiny powinno kształ­tować się na poziomie 6-14 mg. Dla osób z grupy wyższego ryzyka (powyżej 40. roku życia, pracujących przy komputerze, palących papie­rosy, narażonych na intensywne światło słoneczne) zalecana jest dodatkowo suplementacja preparatami zawierającymi luteinę.

 

Prześlij dalej