Leczenie łupieżu26 kwietnia 2012

Kondycja skóry głowy i włosów zależy od wielu czynników, zarówno endogennych, jak i egzogennych. Etiologia schorzenia, jakim jest łupież, nie jest do końca znana. Problem jest dość rozpowszechniony i dotyczy 5-10% populacji. Jest to jedna z częstszych dermatoz dotykających owłosionej skóry głowy

Pacjenci często po pierwszą poradę zwracają się do farmaceuty, traktując go jako profesjonalnego doradcę, oczekując pomocy przy wyborze właściwego preparatu. Nie zawsze jednak mają świadomość, że łupież to schorzenie wymagające leczenia, a po ustąpieniu objawów także podjęcia działań profilaktycznych.

 

Przyczyny łupieżu

W etiologii najczęściej bierze się pod uwagę zakażenia grzybem drożdżopodobnym z rodziny Malassezia oraz nieprawidłowe rogowacenie naskórka. Wśród czynników nasilających lub prowokujących łupież wymieniane są także zmiany hormonalne czy niewłaściwa pielęgnacja skóry głowy. Wspomniane grzyby (45% całkowitej mikroflory skóry głowy) oraz bakterie zasiedlają także zdrową skórę, a dopiero ich intensywne namnażanie (ponad 70% Malassezia) może stanowić patologię. Przy jednoczesnym nadmiernym rogowaceniu naskórka i ekspozycji na czynniki bakteryjne i grzybicze dochodzić może do stanów zapalnych. Przy braku leczenia w obrębie takich zmian dochodzi najczęściej do nawarstwienia łusek, powstania strupów i z czasem przekształcenia łupieżu zwykłego (suchego) w łupież tłusty. Bazując na takiej wiedzy farmaceuta powinien dobierać szampony zawierające substancje o sprawdzonym działaniu.

 

Rekomendacje PTD

Biorąc pod uwagę etiologię, niewystarczające może okazać się zastosowanie jedynie substancji keratolitycznych, cytostatycznych czy przeciwgrzybiczych (leczenie alternatywne), dlatego według wytycznych rekomendowanych przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne do leczenia z wyboru zaleca się stosowanie cyklopiroksolaminy. Jej działanie jest wielokierunkowe, bo oprócz działania grzybobójczego, hamuje także rozwój bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz przez wpływ na syntezę prostaglandyn i leukotrienów redukuje stany zapalne. Leczenie należy prowadzić przez co najmniej miesiąc, stosując szampon 2-3 razy w tygodniu i pozostawiając go każdorazowo po spienieniu na skórze przez 3 do 5 minut.

W związku z faktem, że łupież jest schorzeniem nawracającym, te same wytyczne mówią o konieczności stosowania profilaktyki przeciwłupieżowej. Zalecane jest stosowanie raz w tygodniu szamponu z cyklopiroksolaminą przez okres minimum 3 miesięcy lub z ketokonazolem z tą samą częstotliwością przez kilka miesięcy. W tym kontekście doradztwo farmaceuty może okazać się kluczem do skutecznej terapii.

 

Znaczenie pielęgnacji

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom pacjentów, farmaceuta może z szerokiej gamy preparatów wybrać te, które w swoim składzie mają również substancje o działaniu pielęgnacyjnym. Przykładem może być szampon zawierający dodatkowo kompleks witamin A i E, które wpływają na zmniejszenie szorstkości naskórka, uelastyczniają go, regenerują i dodatkowo redukują stany zapalne. Zawarta w szamponie gliceryna nawilża, a proteiny pszenicy pielęgnują łodygę włosa.

 

Przekaż pacjentowi:

• łupież jest schorzeniem nawracającym, dlatego zaleca się profilaktyczne stosowanie szamponu przeciwłupieżowego 1 raz w tygodniu przez kilka miesięcy,

• cyklopiroksolamina jest rekomendowana przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne, jako środek z wyboru do leczenia i profilaktyki łupieżu,

cyklopiroksolamina jako jedyna działa wielokierunkowo: przeciwgrzybiczo, przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie,

• dobre szampony powinny zawierać substancje o działaniu pielęgnacyjnym i poprawiającym kondycję skóry głowy.

Prześlij dalej